5 Gigantische sollicitatieblunders


Solliciteren kan zenuwslopend zijn. Er gaat dan ook nogal eens wat mis tijdens sollicitatiegesprekken. Vijf waargebeurde blunders.

Gênante situaties maken we allemaal wel eens mee. Er zijn echter momenten waarop je dergelijke situaties écht niet kunt gebruiken. Bijvoorbeeld tijdens een sollicitatie. Toch gaat het juist tijdens zo’n sollicitatiegesprek wel eens mis. Meestal zijn dat kleine missers, maar zo heel af en toe vliegt zo’n gesprek gierend uit de bocht en had je gewild dat je nooit uit bed was geklommen die dag.

Bij de volgende waargebeurde sollicitatieblunders staan geen namen van personen of bedrijven. Een bedrijf laat dergelijke informatie uiteraard nooit met naam en toenaam laat uitlekken.


1. Slechte smoesjes

Dat je af en toe een smoesje moet gebruiken op je huidige werkplek om elders te kunnen solliciteren, daar kijkt niemand vreemd van op. Je kunt natuurlijk niet altijd vertellen dat je op zoek bent naar een andere baan. Maar om keihard te liegen in bijzijn van je nieuwe werkgever? Dat is misschien niet zo’n heel goed idee. Toch had één sollicitante het lef om dat te doen. Ze vroeg tijdens het sollicitatiegesprek of ze de telefoon even mocht gebruiken. Vervolgens belde ze doodleuk haar (oude) werkgever op, veinsde een hevige hoestbui en wist zich zo vrij te spelen voor het gesprek. Het laat zich raden dat deze uiterst betrouwbare sollicitant de baan niet heeft gekregen.


2. Te nonchalant zijn

Sollicitaties zijn altijd spannend, en niemand heeft er baat bij als je strak van de stress tracht een werkgever te overtuigen van je kunnen. Een tikje nonchalance kan je in dat opzicht enorm helpen, maar dan moet je wel voorkomen dat je als een ongeïnteresseerde zak hooi het gesprek in gaat. Alsof het nog niet erg genoeg was dat een sollicitant bij een groot accountantskantoor voortdurend zijn smartphone uit zijn broekzak toverde om te zien of hij nog berichtjes had, gebruikte hij z’n handen de rest van de tijd om te kijken of de toverbal die hij tussen z’n kiezen had inmiddels al van kleur was veranderd. De man is vriendelijk doch dringend gevraagd om het gesprek te verlaten.


3. Te eerlijk zijn

Liegen tijdens een sollicitatiegesprek is waarschijnlijk het domste dat je kunt doen. Eerlijkheid is het beste, maar toch zijn ook daar gradaties in. Dat lijkt een kwestie van logisch denken, maar toch zijn er veel voorbeelden van mensen die hoognodig een filter zouden moeten installeren tussen hun hersenen en mond. Zo is er namelijk het voorbeeld van de sollicitante die aangaf weg te zijn gegaan bij haar vorige werkgever omdat haar manager een zak was. Gevolgd door de legendarische woorden, ‘maar dat is niet zo vreemd, want alle managers zijn zakken’. 

Minstens zo gênant is het verhaal van de sollicitant die de vraag kreeg waarom men hem juist niet zou moeten aannemen, en vervolgens minutenlang aan het woord bleef met uitstekende argumenten. Maar het stomste voorbeeld is waarschijnlijk van de sollicitant die het werkelijk niets kon schelen waar hij werkte, en het voor elkaar kreeg om tijdens het sollicitatiegesprek te zeggen: ‘Ik heb een groot huis, een grote auto en een grote schuld op mijn creditcard. Betaal me en ik ben gelukkig’.

 
4. Gezakt voor de test

De vragen die een potentiële werkgever op je afvuurt tijdens een sollicitatiegesprek, kunnen soms best pittig zijn. Het is dan ook verstandig om een momentje te nemen om goed na te denken over het antwoord. Helaas is dat een tip die niet iedereen helpt. Toen een sollicitante bij een Amerikaans advocatenkantoor namelijk werd gevraagd om in één woord haar sterkste professionele eigenschap te omschrijven, dacht ze een paar seconden na en antwoordde: ‘Ik ben erg goed in het opvolgen van instructies’. Waarvan akte.


5. Dresscode niet door hebben

Natuurlijk draait het bij een sollicitatie vooral om wie je bent, maar hoe je eruitziet kan voor een groot deel ook het verschil uitmaken tussen succes en mislukking. Zo kan het juist in je nadeel werken als je strak in het pak verschijnt bij een bedrijf dat helemaal niet zo formeel is, dat kan iedereen overkomen. Minder logisch is het voorbeeld van de sollicitant die doodleuk op kwam dagen in een pyjama en slippers, omdat hij zich had verslapen. De HR manager wist niet of hij de man moest prijzen om zijn vastberadenheid, of weg moest sturen vanwege de belachelijke vertoning.

Ook pijnlijk is het voorbeeld van de vrouwelijke sollicitante die zich speciaal voor de gelegenheid in een catsuit hees in de hoop om het hart van haar nieuwe werkgever sneller te doen kloppen.  Maar het meest gênante voorbeeld is wellicht van de werknemer bij een transportbedrijf die na zijn dienst solliciteerde bij de concurrent en doodleuk kwam opdagen in het uniform van zijn huidige werkgever, inclusief loeigroot logo op de borst.



Bovenstaande voorbeelden zijn waargebeurd, en gênant, zowel voor de werkgever als de sollicitant. Beschamender nog is het, als het sollicitatiegesprek niet eens tot stand komt omdat je je hebt misdragen op sociale media. Eerder deze maand bleek namelijk dat werknemers social media massaal gebruiken als middel om hun beeld van een sollicitant te bevestigen. En hoewel de helft van hen op sociale netwerken een bevestiging vindt van het beeld dat zij hadden, zorgt social media in een kwart van de gevallen er juist voor dat een sollicitant die aanvankelijk kansrijk was, toch wordt afgewezen. Kortom, je kunt je maar beter gedragen of je social media-accounts vakkundig dichttimmeren.


Bron: Intermediair, 18-09-2013

img00000359.jpg

Datum: 01-10-2013